IV: (???)
BD: Właściwie, kiedy później studia skończyłem właściwie. Ja studiowałem geografię, ale jeszcze skończyłem geologię i później planowanie przestrzeni na Politechnice. W zasadzie dosyć długo i dużo się uczyłem.
Ale też właściwie ten którego z rodziny, no ojciec w Armii Krajowej, ja tutaj u Andersa. To też później miałem kłopoty z nakazem pracy. Ale to.. No mieszkania nie miałem dużo lat.
Kiedy ożeniłem się, to mieliśmy kawalerkę. I w tej kawalerce mieszkaliśmy no właściwie na dobrą sprawę 6 lat czteroosobowo. Później jak trochę większe.
Duże kłopoty, bo trzeba było się dorabiać od właściwie podstaw. Właściwie ja nic nie miałem. Z domu nie mogłem, bo dom całą wojnę, wszystko się straciło.
I właściwie nawet nie miałem nawet sumienia cokolwiek brać, żeby z domu brać tego. No i studia to jedynie prawie stypendia (???) Bo dlaczego? Właściwie nie było żadnej pomocy takiej w ogóle.
Nikt się nami nie przejmował, żadni więźniowie czy inni. Komunizm był tam prawda. To były inne. Komuniści mieli prawo właściwie to wszystko. Ale pozostali?
To teraz, ostatnie lata właściwie, to sobie wszyscy przypominieli przypominają, że jednak byli więźniowie prawda, którzy właściwie tyle przeżyli, że też powinno się nimi zainteresować czy pomóc.
Tak, że właściwie życie twarde, można powiedzieć. Ja pracowałem no w wielu można powiedzieć zawodach jakby, na różnych stanowiskach.
Bo pracowałem w przedsiębiorstwie, w biurze projektów, w instytucie, później w resorcie, w resortach, a ostatnio w Państwowej Inspekcji Komisji Ochrony Środowiska.
Bo dużo lat ostatnich to poświęciłem pracom ochrony środowiska prawda. Ale pracowałem też w produkcji, bo to się geologię zrobiłem.
Tak, że właściwie dużo ciężkiej pracy, czyli całe życie dorobek. Jakby na dorobku. Tak, że od początku do końca właściwie twarda praca była.
IV: {Übersetzung und Rücksprache mit MA}